Sumarið er tíminn!

Fríða Katrín tók mikið stökk í kjölfar afmælis síns og hóf að taka enn hressilegar á matnum sínum, fór að taka fleiri tennur og að stíga meira í lappirnar. Hún er eiginlega orðinn hinn mesti mathákur, hún nær m.a.s. að tæma af disknum áður en maður nær að smella af!

Stefán Bjartur ákvað að kenna litlu systur sinni hvernig maður kubbar og hann bjó til Hallgrímskirkju. Væntanlega mynda þá kubbarnir sem eru hjá honum á teppinu Listasafn Einars Jónssonar við Freyjugötu. Hann er lunkinn strákurinn!

Stefán fékk hjól í byrjun sumars. Hjólið er rosa gæjalegt og stórt. Hann rétt nær niður og er að enn að æfa sig, það tekur tíma og dassa af þolinmæði. Hann veit ekki alveg hvað það er.

Þarna er hún Fríða sumarleg í vagninum, nýkomin af sumarhátíð Sólhlíðar (leikskóla Stefáns).

Þetta er hreinlega póstkort! Þarna er Stefán á þjóðhátíðardaginn að skoða forsetabílinn, gamla Packardinn sem kostaði meira en allir demantar Dorritar. Hann er glæsilegur. Stefán heimtaði að við keyptum svona bíl, enda hundleiður á þessum Golf station bíl sem fjölskyldan hefur látið sér duga síðustu ár. Þetta er spurning um "Bryndís á Bessastaði" eftir 4 ár?!

Stefán útskrifaðist af leikskólanum Sólhlíð í síðustu viku. Var haldin athöfn þar krakkarnir sungu nokkur lög, fengu hatt og viðurkenningu svo var veisla á eftir. Batterýin í myndavélinni kláruðust en sem betur fer var Frænka með fínu vélina sína og tók myndir sem koma seinna. Hér er verið að syngja lagið Efemía.

hér eru þau að syngja lagið eldurinn logar með tilheyrandi handahreyfingum.

Fríða hélt upp á 1. árs afmælið sitt og bauð nokkrum vinum í kaffi.

Hún var í vorða fínum kjól sem hún fékk lánaðan hjá Jöhönnu frænku sinni.

Þennan flotta smekk fékk hún frá frænkum sínum á Ísafirði þeim Hrefnu og nýfæddri Guðsteinu eða Jóhönnu Bryndísi (djók).

Eftir erfiðan dag, allan baksturinn og gestaganginn varð Fríða svo þreytt að hún sofnaði fram á göngugrindina.

Vorið kom, og hlaupabólan og fjarstýrður bíll!

Blessuð börnin reyna sitt besta að sýna bros þegar einhver mundar myndavél. Þarna er Fríða að sýna viðleitni þrátt fyrir hlaupabólu og slappleika. Svo veifar hún líka til lesenda þessarar síðu!

Við fengum á dögunum heimsókn frá Barcelona, þau mæðgin Rita Svanhild (þ.e. Hildur) og Aaron Ingi komu heim til Íslands í nokkra daga. Þarna er hann Aaron að prófa hárskraut úr smiðju Bryndísar.

Þetta er ekki óalgeng sjón að sjá hana ,,frænku" með börnin í kringum sig. Þarna eru þau Stefán og Fríða í fanginu á Bryndísi og Steingerður vill vafalaust komast að líka. Þarna eru allir heima hjá Maju frænku.

Afi Haddi og amma Didda fóru til Danmerkur á dögunum. Áður en þau fóru hvíslaði Stefán því að afa sínum að hann mætti endilega athuga hvort hann sæi fjarstýrðan bíl fyrir sig. Ekki vissum við foreldrarnir af þessu en þegar amma og afi komu heim, kom þessi líka tröllvaxni kappakstursbíll upp úr töskunum. Það vantar ekki mikið uppá að Fríða komist undir stýrið.

Stefán stóri bróðir er mjög duglegur að passa uppá litlu systur. Þarna er hann að snýta henni Fríðu sinni.

Stefán var líka duglegur í eldhúsinu á dögunum, hann var aðstoðarkokkur þegar mamma hans töfraði fram dýrindis kjúklingabaunarétt. Hann var ekki alveg jafn duglegur þegar kom að því að borða matinn en hann klöngraðist í gegnum hann.

Þarna eru þau systkinin í sófanum að horfa á barnatímann. Bæði eru þau með þessa fínu hárlubba. Finnst ykkur þau lík?

Alveg dýrðlegir páskar.

Stefán Bjartur kallar ekki allt ömmu sína þegar kemur að töffaraskap. Það er engu líkara en hann haldi að hann sé í hljómsveitinni Oasis...

Fríða er þarna í himnasælu með Sæmundi í eldhúsinu hjá ömmu og afa í Kjarrholtinu. Hver var annars aftur sagan af matarkexinu og Sæmundi...?

Stefán með mömmu sinni á skíðasvæðinu í Tungudal á föstudaginn langa. Þau voru m.a. að fylgjast með pabba að spila með Dr.Gunna og félögum en þau skemmtu krökkunum á skíðasvæðinu með lögunum úr Abbababb.

Þarna er hljómsveitin komin á svið daginn eftir á Aldrei fór ég suður. Ég, Gunni, Heiða og Elvar mynduðum þarna hljómsveitina Unun og fengum við Óttarr Proppé í eitt lag. Stefán Bjartur stóð stjarfur af hrifningu út í sal.

Norðlendingurinn Sigrún María kom í heimsókn og eru þær Fríða þarna að ræða málin.

Fríða státar einu af hina vinsæla hárskrauti mömmu sinnar en Bryndís hefur búið til aragrúa af svaka flottu hárskrauti síðustu misseri og selt mikið af. Engin furða ef hún fær svona fyrirsætur...! (þið getið kommentað hér fyrir neðan ef þið viljið forvitnast um hárskrautin)

Jóhanna með krakkana sína, Stefán og Hrefnu Dís út í garði. Þau virðast hafa dottið í holu.

Stefán er misduglegur við heimilisstörfin en það verður ekki tekið af honum að hann er mjög duglegur að taka til í dósa- og flöskusöfnuninni. Það er auðséð af hverjum hann hefur lært tæknina, jú honum Georgi Bjarnfreðarsyni.

Stefán og Fríða á flugi

Fríða Katrín er æði brosmild stúlka. Þessa dagana býður hún ekki bara uppá bros heldur fylgir þessa fína gretta með.

Þess á milli getur hún verið mjög virðuleg og alvarleg í bragði.

Á öskudagsmorgun var það ekki Stefán Bjartur sem kom út úr herbergi sínu heldur var það ofurhetjan Júlíus (þetta tengist víst teiknimyndinni Hin Ótrúlegu eða The Incredibles).

Ofurhetjan flaug á leikskólann í hinum glæsilega búningi sínum, með skikkju og öllu tilheyrandi, og svo aftur til baka, hann lék af als oddi allan daginn.

Allt var þetta voða gaman þar til kom að háttatímanum, þá þurfti að taka málninguna úr andlitinu. Við feðgar reyndum og reyndum en þar sem hvorugur okkar erum reyndir í meiköppi tókst það ekki vel. Drengurinn leit út eins og meðlimur í Addamsfjölskyldunni eða Ragnar Sólberg í hljómsveitinni Sign.

Að síðustu er hér mynd sem tekin var í dag. Þarna situr hún Fríða fremst á gólfinu heima hjá Bjarnveigu en þar voru þær mæðgur í smá mömmuklúbbi. Frá vinstri er Matthías Guðni sonur Elínar vinkonu Bryndísar, Halldór Hvannar sem er frændi Matthíasar, Einar Andrés hennar Kiddýar, Fríða og svo er hún Elísabet Lára hennar Bjarnveigar lengst til hægri.

Janúarstuð!

Nú er hún Fríða komin á þann aldur að hún er farin að fatta þegar verið er að taka ljósmynd. Hún líkt og allir krakkar sem alast upp á þessum tímum setja því upp sparibrosið um leið og einhver hefur myndavél eða síma á loft.
Þrátt fyrir að úti væri fjúk og hrím og hjarn var Stefán hvergi banginn og renndi sér á hinu frábæra útivistarsvæði sem Klambratún er.
Ef maður klæðir sig vel þá er vel hægt að hafa gaman, m.a.s. í þessum Þrándheimskulda sem boðið hefur verið uppá síðustu daga hér í Reykjavík. Fríða kom líka með okkur út á tún.
Fríða fylgist mikið með sjónvarpinu, hún reyndi að fylgjast með strákunum okkar á EM en missti þráðinn á miðri leið. Nú eru það auglýsingar og Lottó sem heilla hve mest.
Stefán horfði með okkur á Laugardagslögin í gær, þar sem spennan var í hámarki. Okkar menn í Dr.Spock kepptu. Stefán var orðinn svo spenntur að hann fór inn í herbergi og dressaði sig upp í anda Spock. Appelsínugult flísteppi sem skikkja, bláir skíða vettlingar, stjörnunærbolur og náttbuxur var hans framlag. Stefán var reyndar mjög hrifinn af rokk-klæðnaði Óttars Proppé í keppninni og spurði Óttarr á dögunum á förnum vegi hvar hann hafi fengið bleiku glimmerbuxurnar. Þær fengust víst í sérverslun fyrir dansara í Ameríku.

Jólin og áramót í Hnífsdal og á Ísafirði.

Þarna er verið að búa til jólakortið í ár. Bryndís prófaði hinu ýmsu fídusa á flottu myndavélinni og þarna er vélin stillt á jól...!

Við fórum að sjálfsögðu vestur um hátíðir og þarna erum við komin í Hnífsdal til Kaju og Smára á aðfangadagskvöld.

Pakkaflóðið var ægilegt og þarna fær Fríða hjálp frá afa sínum að opna nokkra þeirra.

Þarna er Stefán að rífa utan af stóra pakkanum frá foreldrum sínum, hann innihélt Playmobil sjóræningjaskip, eitthvað sem hann var búinn að dreyma um lengi. Þegar pakkastæðurnar í Hnífsdal lágu í valnum var gerð önnur atlaga inní Kjarrholti en þar beið annað eins.

Á gamlárskveldi borðuðum við í Kjarrholtinu og fórum við feðgar á brennuna á Hauganesi. Það var voða gaman, mikið af fólki og einnig var glæsileg flugeldasýning. Allt fór þetta fram í logni og blíðu en þegar líða tók á miðnætti fór að hvessa allhressilega.

Þegar við komum heim í Barmahlíðina hófust smíðar á sjóræningjadallinum. Það tók hátt á þriðja tíma að koma skipinu saman en ekki einn og hálfan líkt og stóð á kassanum.